Let op 'n paar punte - uitstekende verplasing van gewig, extension deur die bal, rol die regter hand oor die linker hand, volledige follow-through. Ons werk nog aan die set bo aan die backswing. Jan hoef nie alleen te voel met sy geknakte linkerarm nie ...
Tiertjie het hom bysgestaan. Ons het net gelag. 
Saterdagaand heerlik gaan kuier by Reinette du plessis se huis op Shandon - nuut oorgedoen, stunning plek. Hier is Gladys en Tania (beide swanger)...
Jan-Hendrik het rongehardloop en gespeel; 'n happie by almal gevat; met klein Elizabeth se speelgoed gespeel totdat hy oormoeg en effens mal was. Geslaap soos 'n klip daai nag.
Die verjaardagmaatjie is die groen ene. Hy is glo mal oor parras (meeste seuns is mal oor parras, en ek dink min van hulle ontgroei dit heeltemal...).
Lyk of hy 'n zol aansteek...
Die twee manne speel heerlik saam; ewe stoutgat, slim en nuuskurig.. Een met baie hare; en die ander met min...
Die koek was pragtig - 'n groot groen parra!
Hier is Dylan se Pa en Ma, en sy Pa (Crazy Dave) moes hom help met die kersies doodblaas, want vir hom was dit mooier in die lewendige toestand. Waar kom dit vandaan dat mens kerse moet doodblaas? Klink effens verkeerd - dooie kerse dui mos op die einde van iets; 'n nuut-aangesteekte kers dui mos op die begin van 'n nuwe lewensjaar. Ek wonder maar net...
En die maatjies eet, en die maatjies speel.
En die hond gedra hom self (dalk 'n sy; haarself..). Kan nie sien nie - balon in die pad... Het nie probeer kyk by die partytjie nie; sommiges sou dit vreemd gevind het..
Heerlike partytjie; baie goeie mense!!
Gelukkig was die volgende dag Sondag, en kinders herstel verbasend vinnig. Die groot EINA!! het toe 'n baie prominente talking point in ons huis geword. Die gesprekke gaan so: "Pasop jy gaan ...", dan sê hy "afval", en dan vra ek "Wat dan?" dan sê hy "huil". Sy ander gunsteling sêding deesdae is "groot mes", en dan hardloop hy flat out met 'n moerse mes in 'n rigting. Sy gat het al per geleentheid lekker gebrand hieroor.
STOUTGAT!!!
Mens kan sommer sien dat hy so stout is as wat hy slim is; ek kan nie help om te dink dat hy ons nog baie probleme gaan gee nie (of "uitdagings", soos die NG kerk se dominees sou gesê het; maar hy (ds.) lees gelukkig nie my blog nie; net my Ma doen).
Hy soek na die doring in sy voet.
Ek gaan niks sê nie, behalwe dat ek nie dink dat daar baie 2-jariges daar buite is wat weet hoe werk 'n maatband nie...
En die donkie sit op die tafel, want die honde pis op hom...
Ek dink ook nie dis die laaste keer wat hy sy kop hard gestamp het nie. Hy hou van hoogtes, dan roep hy jou wanner hy êrens tussen hemel en aarde hang of hoog op iets staan, dan sê hy "Pappa, HOOG!!"; dan vra ek "Wat gaan gebeur"; "afval"; "en dan?"; "huil"..
Hy spring deesda evan die banke af. Ek wonder of hy dieselfde hier oorweeg het? Lyk of hy diepte probeer skat; risk-reward gedagtes het...
Soek jy 'n doring op daai voete...
Dis ons seun, en ons is onmeetlik lief vir hom. Ons sal baie goed moet kry in die volgende 20 jaar om hom mee besig te hou...
Daar is baie maniere om 'n klein seuntjie van 'n eina te laat vergeet. Hierdie is die een wat die beste werk.
Jan-Hendrik het hierdie jaar sy Ma laat bont staan - hy sit nie vir 'n enkele oomblik stil nie; hy hardloop die hele Skukuza vol, speel met almal se speelgoed en honde, drink koeldrank by vreemde vriendelike mense (colour is no issue, yet)... almal help glo oppas, vashou, aftel, troos, ens. Voorwaar 'n besige mannetjie!
Hier is ek aan die einde van my 2uur 43 minute in die son, en dit lyk of ek nou eers gaan begin; lyk nie of ek 'n half marathon agter die rug het nie. Ek wonder hoekom was ek dan so donders moeg. Ek bespeur nie eers 'n ou sweetdruppeltjie nie. Dalk hardloop ek nie vinnig genoeg nie...
Na die tyd (oudergewoonte) gaan dop en braai by die gang se kampplek in Skukuza. Die Erasmus'e, Meneke's, Meyer's, ens. was daar. Probeer om in een middag die land se politieke probleme uit te sorteer; amper daarin geslaag!! Gesukkel om die kind in die kar te kry, en toe die kar in rat te kry. Die pregnant fairy moes toe maar die gesin huis toe neem. Ek en Jan-Hendrik het geslaap tot in Nelspruit, vinnig afgelaai en verder geslaap. Dankie tog die volgende dag was 'n Sondag.
Oom Arthur met van die toekomstige marathonklublede.
Mariet vertel 'n goeie storie; die derde keer; laat in die middag...
Andre hoor dit vir die eerste keer.
Marinda (vol in blom) probeer kos in die resident aap se magie kry, maar hy en die ander seuns is meer geinteresseerd in die stof op die grond en die dorings in die takke.
Heerlike naweek; dis nou twee weke later (julle weet mos die blog is permanent twee weke agter), en ek het nou nog seer spiere van die wedloop. Wedloop is 'n beter woord; wed jou ek gaan êrens loop.